Zdarza się, że to nie metoda jest pierwszym kryterium wyboru. Zdarza się, że ważniejsze jest to, czy terapeuta będzie rozumiał pewne rzeczy od środka.

Jestem psychoterapeutą i jestem mężczyzną. Przez wiele lat pracowałem w świecie biznesu (badania rynku, marketing) — zanim zdecydowałem się na psychoterapię jako zawód. Wiem, co to znaczy trzymać się razem, kiedy coś się sypie. Wiem też, ile to kosztuje.

Piszę to nie po to, żeby budować z tego jakąś specjalizację ani markę. Piszę to dlatego, że spotykam mężczyzn, którzy wprost mówią: szukałem kogoś, z kim będę mógł rozmawiać inaczej niż z kobietą. I że ta różnica miała dla nich znaczenie.

 

---

Mit silnego mężczyzny działa nawet w gabinecie terapeutycznym

Wielu mężczyzn trafia do mnie dopiero wtedy, gdy coś przestaje działać — związek, praca, ciało, sen. Nie dlatego że są słabi. Dlatego że przez lata uczyli się, że dawanie sobie rady oznacza radzenie sobie samemu. Że mówienie o sobie jest w najlepszym razie stratą czasu, a w najgorszym — powodem do wstydu.

To nie jest kwestia charakteru. To jest kwestia tego, czego uczyliśmy się o tym, co wolno mężczyźnie czuć i mówić. Psychoterapia nie polega na tym, żeby to "naprawić" — polega na tym, żeby zrozumieć, skąd to się wzięło i co z tym zrobić.

Część mężczyzn, którzy zgłaszają się do mnie, nigdy wcześniej nie była na terapii. Dla niektórych samo wysłanie wiadomości z prośbą o kontakt było przełomem. Nie traktuję tego lekko.

---

Dlaczego niektórzy szukają akurat psychoterapeuty mężczyzny?

Powody są różne. Jeden z najczęstszych: poczucie, że z mężczyzną łatwiej będzie rozmawiać o pewnych rzeczach bez tłumaczenia kontekstu. O pracy, o relacji z ojcem, o seksualności, o tym, że coś się nie sprawdziło tam, gdzie miało się sprawdzić.

Inny powód: historia. Kiedy za trudnymi relacjami z kobietami stoi coś głębszego — ból, nieufność, skomplikowane wzorce — praca z kobietą-terapeutką może być na początku zbyt aktywującym doświadczeniem. Czasem potrzebna jest przestrzeń, w której te wzorce nie są od razu w polu.

Są też kobiety i pary, które szukają terapeuty mężczyzny. Czasem dlatego, że zależy im na pewnej równowadze. Czasem dlatego, że pracują nad relacją z mężczyzną — ojcem, partnerem, synem — i chcą, żeby w gabinecie był ktoś, kto nie patrzy na to z jednej strony.

Nie twierdzę, że to jedyne słuszne wybory. Mówię, że słyszę te powody i że mają sens.

---

Jak pracuję

Pracuję podejściem psychodynamicznym i MBT — mentalizacją — a więc interesuje mnie, co dzieje się w relacjach, jak rozumiemy siebie nawzajem i co się psuje, kiedy to rozumienie zawodzi. Pracuję też somatycznie — Somatic Experiencing i Brainspotting — bo uważam, że ciało pamięta to, czego umysł jeszcze nie jest w stanie przetworzyć.

Nie pracuję na zasadzie "teraz pan mi opowie, a ja ocenię". Terapia, którą oferuję, jest aktywna — pytam, konfrontuję, czasem mówię rzeczy, których nie chce się słyszeć. Staram się robić to z szacunkiem, ale robię to. Uważam, że nadmierna ostrożność w gabinecie nikomu nie służy.

Pracuję w Warszawie — gabinet na Saskiej Kępie — oraz online.

Przemysław Rosa, Psychoterapeuta mężczyzna Warszawa